اندیشه ها

وزارت اطلاعات وفرهنگ وشبکه های تلویزیونی

گفتم به مسلمان که دلت از چه غمین است

گفتا که برادر غم من از غم دین است

دین بود که مارار به جهان عز و علا داد

آواز وی امروز ز غربت به طنین است

قرآن ز چی شد آله اغراض سیاسی؟

گفتا جراید همه گی شاهد این است

هر چند رسانه ها در کشور ما افغانستان تاریخ  چندان طولانی ندارد ولی با آنهم بعد از تولد آن تا به امروز رشد فزایند ه وچشم گیری نموده است در اوایل مثل امروز شبکه های خصوصی وجود نداشت یگانه شبکه تلویز یونی همان رادیو تلویزیون ملی که تا به امروز هم به حیات خود کم وبیش ادامه داده  و همین طور هم با همان کار مندان سالخورده که از نگاه کمیت بیشتر از دیگر شبکه ها واز لحا ظ کیفیت ضعیف تر است ادامه خواهد داد .

مردم شریف و فرهنگ دوست کشور ما افغانستان که علاقه زیاد نسبت به تلویزیون دارند همیشه با گر می از آنها استقبا ل نموده اند . به یاد دارم هنگامیکه کابل ازدست رژیم طالبان سقوط نمود و دولت مؤقت تحت رهبری حامد کرزی تشکیل شد، یگانه تلویزیون که در کشور فعالیت داشت هما ن تلو یز یو ن ملی بود و هنوز شبکه های خصوصی متولد نشده بودند تلویزیون ملی هم هفته یکبار در شب های جمعه که برای ما مسلمانان شب مبارکی است و شب است برای عبادت به درگاه ذات یکتا وبی همتا ، فلم های از سر زمین هندو ها راگاهی دوبله شد ه به زبان دری وگاهی هم به زبان پشتو آن هم به صورت تک صدای ویا دست نخورده به عوض پروگرام های دینی و اسلا می به نمایش می گذاشت و مشتاقان اینها هم که بسیا ر تشنه از دیدن این فلم ها به خصوص از یک سرزمین غیر اسلامی بودندتا نا وقت های شب به دیدن آن شب را می گز شتاندند و هنگامی که صبح میشد آن کسانیکه شب را به مهمان نوازی هندو ها به خانه شان از صفحات تلویزیون سپری نموده بودند به خواب غفلت رفته و نماز را    فراموش می کردند .

بعد از مدتی چندین شبکه خصوصی دیگر عرض وجود نمودند که تحول بزر ک در عرصه رسانه ها بود این شبکه ها به خاطر تبلیغات تجارتی و بدست آوردن منفعت بیشتر کوشیدند تا بینند ه بیشتر را جلب نمایند و شهرت بیشتر نسبت به رقیب خود به دست آورند ، بناً این ها به نو آوری های جدید تر نسبت به تلویز یو ن ملی و دیگر رقیبا ن خود آغا ز نمودند که در کشور سابقه نداشت ازین میان تلویزیون بنا م طلوع که یک تلویزیون تجارتی است با پردا ختن به دوبلاژمدرن از فلم های خارجی و سر یال های دیدنی هندی و غربی توانست که نسبت به رقیبان خود سبقت گیرد و بیننده بیشتر را جلب نماید .

سریال بنام (زمانی خشو هم عروس بود)که به دری دوبله شده بود از تلویزیون طلوع پخش شد (تقریباًدو یا سه سال پیش از امروز)که تا امروز ادامه دارد. واین سریال توانست که بیننده و علاقه مندان طلوع را به مراتب بلند بی برد وبازار تجارت وتورید دیگر شبکه ها را در کابل گرم کند .                                                          

به این ترتب این تلویزیون حد اقل توانست که هنر فراموش شده دولاژ را در کشور دو باره زنده کند وآنرا از نام به    ساحه عمل پیاده کند.به همین ترتب در چندین تلویزیون دیگر مانند آریانا ،افغان،آینه......فرهنگ دولا ژ یا به زبان دری ویا به زبان پشتو قوت گرفت.                                                                                             

 به هر صورت این سریال ها که از دو یا سه سال قبل به این طرف نشر میشو، یا فلم های هندیکه زنها سر برهنه با پیراهن های هندی و بدون کدام پرده اندازی به روی صفحه تلویزیون درتلویزیون ملی از آغاز دولت موقت که به تازگی رژیم ملایی طالبان سقوط کرده بود پخش میشد درآنزمان هیج نوع واکنش بخاطر ترویج و گسترش فرهنگ غربی و هندو ها در کشور از سوی مقامات بلند رتبه صورت نگرفت ولی دراین اواخر وزیر صاحب اطلاعات و فرهنگ پخش این سریال ها را خلاف فرهنگ اسلامی دانست و خواستارمتوقف شدن آنها شدند درست ولی  این کار جناب وزیر صاحب هم سر تا سری نبود بلکه به صورت ذره بینی صورت گرفت یعنی نظر به علاقه وزیر صاحب .                                           این کار وزیر صاحب به عکس العمل های گوناگون مواجه شد بعضی ها این کار وزیر صاحب را ستودند و تعدادی هم  این کار وزیرصاحب را مناقص آزادی بیان خواندند.                                       از جمله شبکه های تلویزیونی دو شبکه  پخش این سریال ها را متوقف نساختند و متعاقبا" وزیر صاحب چند روز دیگر به آنها مهلت داد ولی این ضرب العجل نیز موثر واقع نشد بعد وزارت اطلاعا ت و فرهنگ با پخش اعلامیه این موضوع را به سارنوالی واگذار کرد.                                                                                                                                               

حقیقت چیست ؟                                                                                                                 

این که چی کاری باعث شده است که وزیر اطلاعات و فرهنگ با پخش سریال های مشخص مخالفت نماید و خواهان متوقف شدن آن شد شک و تردید ها و گمانه زنی های مختلف را در بین مردم و نهادهای دفاع از رسانه ها داشته است . بعضی ها معتقد اند که این سریال ها باعث گمراهی و تبلیغ بت پرستی در میان مردم شده است که مقامات دولاتی نیز همین موضوع را علتی برای کار خود قرار میدهند ولی تعداد دیگری معتقد اند که این کار وزیر اطلاعات و فرهنگ بیش از آنکه جنبه دینی داشته باشد جنبه سیاسی درآن نهفته است به این معنی که روابط بین هندوستان و پاکستان چندان خوب نیست و هردو دشمنان دیرینه یکدیگر اند بخاطر اینکه دولت افغانستان توانسته باشد کمک پاکستان را در مبارزه با تروریزم که حامی اصلی القاعده و طالبان است بدست آورد این چراغ سبز را به پاکستان نوید دادند .                                                                                                         

بعضی دیگری میگویند که این کار وزیر در حقیقت کمک نمودن به تلویزیون ملی است که نتوانسته با برنامه های کهنه و قدیمی خود توجه مردم را جلب کند . همین طور چندین گمانه زنی دیگر در بین مردم وجود دارد که همه وهمه مکمله یکدیگر اند .                                                                                                            

به هر صورت وزیر اطلاعات و فرهنگ کار خوبی را انجام داده است ولی اگر این کاراز اوایل و همچنان عمومی می بود بیشتر پشتبانه ملت را بدست می آورد چونکه چندین سریال ها و پروگرام های  دیگر از شبکه های مختلف پخش می شود مانند (فصه های هر خانه از طلوع و لمر،ستاره رقص از تلویزیون امروز یا از همه بد تر کشتی کج و سایت های سکسی از انترنت ) که نه تنها از لحاظ اخلاقی و اسلامی بلکه از لحا ظ اجتماعی و انسانی نیز با جامعه ما همآهنگی ،همنوایی و مطابقت ندارد.